Um leið og ég óska Jóhanni til hamingju með verðlaunin sem hann er klárlega vel að komin rifja ég upp fyrir sjálfum mér og öðrum að endaþarmur er nauðsynlegur, og það er rétt að benda handhafa þessara mætu verðlauna á að menn ráða miklu um hvað vellur úr honum...

Hvet menn til að skoða skráninguna á Bloomberg....

Á dögunum rifjaði vefurinn upp nýlegt efni úr viðskiptahluta Fréttablaðsins. Um síðustu áramót valdi dómnefnd á vegum blaðsins bæði viðskiptamann nýliðins árs og þrjú bestu viðskipti ársins. Viðskiptamaður ársins var valinn Jón Ásgeir Jóhannesson stjórnarformaður Stoða. Þrenn bestu viðskipti ársins voru valin sala Novators á búlgarska símanum, ICESAVE-reikningar Landsbankans og hlutafjáraukning Baugs Group í FL Group.

Dómnefnd skipuðu flestir úrvalsmenn landsins. Má þar fræga telja Ólaf Ísleifsson, Ágúst Einarsson, Eddu Rós Karlsdóttur, Jón Þór Sturluson, Vilhjálm Egilsson, Höllu Tómasdóttur og Þórð Friðjónsson ásamt nokkrum öðrum sem standa þeim skammt að baki.

Hér eru á ferð virtir hagfræðingar sem full ástæða er til að séu sem oftast í viðtölum til að vísa veginn út úr kreppunni, enda flestir ef ekki allir í dómnefndinni sem sáu allt fyrir, eins og hagfræðingar almennt munu nú hafa gert flestir.

Það er eingöngu af fórnfýsi sem allir hagfræðingarnir og fræðimennirnir sem sáu allt fyrir, stilltu sig um að notfæra sér spádómsgáfu sína til að hagnast sjálfir meðan tækifæri var til og þeir skildu það sem öllum öðrum var hulið

“Í efnahags- og atvinnumálum hljótum við líka að leiða til öndvegis leikreglur hins frjálslynda lýðræðis. Okkur kemur ekkert við hvað þeir heita sem stjórna fyrirtækjum landsins eða hvaða flokki þeir fylgja að málum. Gamlir peningar eru ekkert betri en nýir. Ef ketti er ætlað að veiða mýs þá má einu gilda hvort hann er svartur eða hvítur – svo lengi sem hann gegnir sínu hlutverki. Í atvinnu- og efnahagslífinu eru það umferðarreglurnar sem gilda og þær eiga að vera skynsamlegar og í þágu alls almennings. Stjórnmálamennirnir bera ábyrgð á leikreglunum en leikendur bera ábyrgð á því að fara eftir þeim. Það má leiða að því rök að afskiptasemi stjórnmálamanna af fyrirtækum landsins sé ein aðalmeinsemd íslensks efnahags- og atvinnulífs. Þannig má segja að það sé orðstír fyrirtækja jafnskaðlegt að lenda undir verndarvæng Davíðs Oddssonar eins og það er að verða að skotspæni hans. Ég vil þannig leyfa mér að halda því fram að það hafi skaðað faglega umfjöllun um Íslenska erfðagreiningu, bæði hérlendis og erlendis, að sú skoðun er útbreidd að fyrirtækið njóti sérstaks dálætis hjá forsætisráðherranum. Það vekur upp umræðu og tortryggni um að gagnagrunnur fyrirtækisins og ríkisábyrgðin byggist á málefnalegum og faglegum forsendum en ekki flokkspólitískum. Sama má segja um Baug, Norðurljós og Kaupþing. Byggist gagnrýni og eftir atvikum rannsókn á þessum fyrirtækjum á málefnalegum og faglegum forsendum eða flokkspólitískum? Ertu í liði forsætisráðherrans eða ekki – þarna er efinn og hann verður ekki upprættur nema hinum pólitísku afskiptum linni og hinar almennu gegnsæju leikreglur lýðræðisins taki við. Þetta er verkefni Samfylkingarinnar. Samfylkingin á að vera óháð öllum helstu eignahópunum í samfélaginu, hún á að gæta almannahagsmuna, ekki sérhagsmuna.

Í fjármálum, fyrirtækjarekstri, fjölmiðlum og sveitarstjórnarmálum á Íslandi er ennþá spurt: Í hvaða liði ertu? Ertu í náðinni hjá stjórnarráðinu eða ekki? Þessu verður að linna, við verðum að losna við hina sjálfmiðuðu, stjórnlyndu valdsmenn. Við verðum að endurvekja traust almennings á stofnanir samfélagsins með nýjum leikreglum, nýju inntaki, nýrri ímynd. Þetta er hlutverk Samfylkingarinnar.“

Hér spilar vitaskuld ekki inn í að Ingibjörg R. Guðmundsdóttir, sem tapaði fyrir skrifstofumanni Alþýðusambandsins, er sterklega grunuð um að vera sjálfstæðismaður. Það er auðvitað ekki ástæðan fyrir því að skyndilega hefur enginn áhyggjur af því að „kona tapaði“ hjá Alþýðusambandinu og engum fannst fyrir kosninguna áríðandi að fá „konu til ábyrgðar“. Eftir kosninguna þykir engum sem tap Ingibjargar sýni að Alþýðusambandið „treysti ekki konum“. Sú skýring á tapi kvenna á líka bara við annars staðar."

Það sem mér þótti athygli vert var að á meðan Þýskaland brann þá hélt almenningur áfram að trúa á þriðja ríkið í gegnum áróðursvél Hitlers.

Mér leið eins og Þjóðverja...trúði að allt væri í lagi og ekki aðeins það heldur að við værum að sigra heiminn og síðar sólkerfið með herkænsku okkar. Sú trú var studd vel smurðri áróðursvél. Síðan kemur í ljós að þeir miðlar sem helstir voru í því að telja okkur trú um að allt væri í lagi, þar voru helstu eigendur bankar. Auðvita voru bankar líka helstu lánadrottnar.

Það sem hér er um að ræð er það sama. Hér voru menn ekki að segja frá því sem skemmdi málstaðin...Stríðið er okkar og við stjórnum upplýsingunum...Þjóðin trúir.

Hér er fyrsti framtíðarvíxill landsmanna Útgefandi Fjárglæframenn..Greiðandi skattgreiðendur.

Talið er að íslenskir auðmenn haldnir siðblindu og áhættuofsa hafi lagt inn slæmt eintök til að auka árásargirnd Breta.

Forseti Íslands hefur boðað til blaðamannafundar kl 16 í dag þar sem hann mun ávarpa þjóðina vegna þessa máls.

Ef svo er þá er það gott að hún segir af sér nú. Því núna er ekki tíminn til að hafa lík í farangrinum. Þar sem hún skilgreinir sig sem lík þá er þetta hið besta mál. Þetta er ein mín helstu rök fyrir því samfylkingin er ekki hæf til að stjórna, þegar gefur á þá hlaupast allir undan merkjum. Reyndar verð ég þó að hrósa Björgvin fyrir fumlausa stjórnun og styrk á erfiðum tímum. Hér er á ferðini framtíðarleiðtogi.

Ég held að við ættum að hlusta á ungu kynslóðina. Hér þarf að skipta um eins og annarstaðar.

En auðvita óska ég ólafi ragnari góðs bata.

Fólk vissi það að það var að taka verulega gengisáhættu en hættu samt sínu fjöreggi fyrir samtíma gróða. Fólk var full upplýst um að það var með gengis áhættu en síðan voru launin ekki gengistryggð....hvers vegna á þetta fólk að fá auka fyrirgreiðslu. Er sér fyrirgreiðsla fyrir það er eru auka áhættusæknir...Nei auðvita er það ekki svo allir eiga að sitja við sama borð.

Allir verða að sitja við sama borð. Þetta er ekki kostninga mál

Fólk vissi það að það var að taka verulega gengisáhættu en hættu samt sínu fjöreggi fyrir samtíma gróða. Fólk var full upplýst um að það var með gengis áhættu en síðan voru launin ekki gengistryggð....hvers vegna á þetta fólk að fá auka fyrirgreiðslu. Er sér fyrirgreiðsla fyrir það er eru auka áhættusæknir...Nei auðvita er það ekki svo allir eiga að sitja við sama borð.